اموال عمومی، بانک ها، خیابان ها، فروشگاه ها، همه و همه از آن ماست، سرمایه ماست، ما چیزی را به آتش نمی کشیم، نمی شکنیم، سنگ نمی زنیم. ما خیابانهای شهرمان را، کشورمان را زیبا می خواهیم و زیباتر از همیشه.

دوستان! آسیب رساندن به اموال عمومی را محکوم کنید و مراقب باشید.

ما خواسته مان و فریادمان برای تحقق آزادی و رهایی از این تحقیر سنگین استخوان خرد کن را این بار دست کم معقول تر و  منطقی تر از نسل قبل پی گیری می کنیم. 

از مرگ گفتن به این معنا نیست که آمده ایم بمیریم؛ بلکه مرگ بهایی است که حاضریم برای زندگی بپردازیم. افتخار ما تلاش برای زنده بودن است و زنده ماندن است. پس با هوشیاری برخورد کنیم و از هر گونه حرکتی که منجر به خشونت شود، پرهیز کنیم.

آن چه امروز ما را به خیابان ها کشانده, عدم رفتار مدنی هم هست. پس خودمان نباید از چارچوب رفتار انسانی و مدنی خارج شویم.

تجربه نشان داده است تجمع های کوچک و پراکنده پس از تجمع های همگانی و در ادامه ی آن ها در خیابان های اطراف به صلاح نیست.

ما در هیچ شرایطی آغازگر خشونت نخواهیم بود اما بی تردید در برابر خشونت از خود و دوستانمان دفاع خواهیم کرد.